Zdarzenia wymagające przewozu pacjentów pomiędzy odległymi miejscami sprawiają, że pojawia się konieczność analizowania dostępnych metod organizacji przejazdów dostosowanych do stanu zdrowia osób wymagających opieki. W literaturze specjalistycznej opisuje się różne formy przewozu chorych, a także czynniki wpływające na wybór środka transportu, tj. rodzaj schorzenia, ograniczenia ruchowe czy potrzeba użycia określonego wyposażenia. Dopiero w tym kontekście pojawia się pojęcie międzynarodowy transport medyczny, rozumiany jako jedna z możliwości przewozu pacjentów, która bywa omawiana w publikacjach dotyczących logistyki medycznej i organizacji opieki w sytuacjach wymagających przemieszczania pacjentów wśród krajami.

W materiałach branżowych zwraca się uwagę na konieczność implementacji procedur do warunków panujących podczas długich tras, zwłaszcza w przypadku przewozów obejmujących granice państw. Opisywane są różnice w regulacjach prawnych, wymogach dokumentacyjnych oraz standardach dotyczących sposobu przygotowania osób chorych do podróży, zwłaszcza o ile potrzebna jest obecność personelu medycznego lub dostępu do sprzętu monitorującego podstawowe funkcje życiowe. Międzynarodowy transport medyczny jest w takich opracowaniach przedstawiany jako obszar, w którym bardzo duże znaczenie ma odpowiednie planowanie, obejmujące analizę trasy, dostęp do punktów medycznych a także przewidywanie ewentualnych trudności wynikających ze zmieniających się warunków drogowych albo czasowych.

Kolejne zagadnienia poruszane w publikacjach to logistyka samego przewozu, w tym przygotowanie aut, ich wyposażenie i konieczność współpracy z instytucjami pośredniczącymi w przekraczaniu granic. Omawia się także wpływ czasu trwania podróży na samopoczucie pacjentów, zwłaszcza w przypadku transportów realizowanych drogą lądową, gdzie warunki tj. pozycja ciała, sposobność odpoczynku czy wymagane przerwy muszą być uwzględnione w planie przejazdu. Analizy pokazują, że ważne jest również właściwe zabezpieczenie dokumentacji medycznej i jej dostępność w trakcie całej podróży, co daje możliwość na administrowanie stanu zdrowia pacjenta ewentualnie podejmowania wyborów medycznych.

W opracowaniach dotyczących przewozów transgranicznych wskazuje się w dodatku, że międzynarodowy transport medyczny wiąże się z koordynacją wśród różnymi podmiotami, takimi jak placówki medyczne, centra logistyczne oraz służby odpowiedzialne za ruch graniczny. Materiały te opisują także znaczenie komunikacji w gronie zespołami po obu portalach granicy, ponieważ od wymiany informacji zależy płynność przebiegu całego procesu. W badaniach zwraca się uwagę na rozwój technologii wspierających monitorowanie pacjentów podczas transportu, a także na rosnące zainteresowanie analizą wpływu takich przewozów na stan zdrowia osób przewożonych na większe odległości, co wytwarza przestrzeń do dalszych dyskusji w środowisku profesjonalnym.

Zobacz: przewóz niepełnosprawnych warszawa.